De Staat van Lelystad 2020: de toekomst is nu

geplaatst in: Nieuws | 0

“Ik spreek, helaas, vanuit ‘de andere kant van de stad’, de mensen die veel moeite hebben, vaak om financiële redenen, om mee te doen in de samenleving” begint IDO – directeur haar verhaal tijdens de Staat van Lelystad 2020. “We voeren geen intakegesprekken meer, maar kennismakingsgesprekken. Dat is een wezenlijk verschil.” Ze houdt een indringend pleidooi om vanaf nu anders naar hulpverlening te kijken, en te handelen.   “We willen inzetten bij iemands talenten. Die hebben we immers allemaal. Van daaruit kom je dan vanzelf ook bij hulpvragen terecht.” Veel bezoekers van de bijeenkomst zijn er van onder de indruk. En ze delen hun eigen ervaringen. “Ik hoop dat heel wat Lelystadse organisaties in zorg en welzijn dit pleidooi ter harte nemen, want dat is hard nodig”, zegt een van hen. En gezamenlijk formuleren de aanwezigen een hoge ambitie: over 5 jaar is er geen ‘andere kant van de stad’ meer.

Burgemeester Ina Adema heeft dan al een deel van haar voorbereide verhaal ter plekke via aantekeningen op haar smartphone aangepast. Moderator Arja Kruis is immers begonnen de aanwezigen te bevragen op hun verwachtingen, aandachtspunten en dromen voor 2020. Het gaat over ergernis bij een publicatie van “de treurigste plekken die je moet bezoeken”, waarin ook Lelystad figureert. Maar we mogen ons zelf best wat meer op de korrel nemen, relativeert een jongerenwerker. Hij laat zich uitdagen om daarover volgend jaar met Urbn Village met een cabaret te komen. Het gaat over de hardnekkige problemen in het stadscentrum, over de kansen voor woningbouw en economie. Over erfgoed. Over de lastige bezuinigingsopgave waartoe de regering de gemeente dwingt en vooral de jeugdzorg geraakt dreigt te worden. Over bankzitters en actievelingen (en hoe je soms beiden kunt zijn). En veel meer. 

Drie jongeren van Urbn Village vertolken de hoop van de stad: “We zijn minder dan een jaar geleden begonnen met nadenken over een eigen plek en moet je eens zien waar we nu al staan.” En inderdaad: de plek aan de Agorahof begint een bruisende thuisbasis te worden. Sportfanaat en dj Sander Crama is terecht trots op het sportieve event “Spot on”, wat hij onlangs met anderen organiseerde op de Agorahof. Fotografen Rick Roos en Giverney Allis hebben foto’s meegenomen die nu in Urbn Village geëxposeerd worden en vertellen er aanstekelijk over. Na hun studie elders voelen ze er best voor om in Lelystad te wonen. Opvallend is voor hoeveel bezoekers van de bijeenkomst Urbn Village nieuw is. En de Stadmakerij is er best een beetje trots op dat het initiatief bij hen is ontstaan. “Wij hebben genoeg ideeën”, zegt Rick. “Maar we hebben soms wel hulp nodig van meer ervaren volwassenen om ze goed uitgevoerd te krijgen”. Kortom: Urbn Village verdient een mooi, creatief en langdurig bestaan.

“De toekomst is nu” is een van de toepasselijke gedichten die stadsdichter Juul Baars voordraagt:

kom laat het NU, de tijdloosheid trotseren
verspil je tijd niet aan het hunkeren naar toen
stop met het steeds opnieuw weer formuleren
van dingen die je in de toekomst nog moet doen

verspeel je krachten niet aan eindeloos verlangen
betreur niet wat je al die jaren hebt gemist
zorg dat je niet in al je voornemens blijft hangen
waardoor je tijd en energie zomaar verkwist


leef met de dag geniet van de seconden
beleef bewust het mooie dat het NU je biedt
want in het NU  geniet je vrij en onomwonden
van alles wat je voelt, ervaart en dat je ziet  


kom pluk de dag, laat de momenten spreken
beleef ze allemaal intens en continu
het zal je twijfels en je angsten vast doorbreken
want immers, ook jouw verste toekomst.. die is NU

Hij heeft dan aan het begin van de avond al om een pen gevraagd en dicht al luisterend ter plekke:

De toekomst


je spreekt van nu en later
alles is al gezegd
je wijst op hoe het morgen moet
de toekomst uitgelegd
zoals het nu gaat
is het niet goed
er is veel dat beperkt
je legt je vinger op het zeer
en daar waar het niet werkt

en vaak wijs je naar anderen
hoe zij het moeten doen
met zoveel argumenten
je geeft ze van katoen
maar toch je moet ook weten
dat een stad die echt zal leven
gewoon bij jezelf begint..
besef dat echt maar even


©Juul Baars 20 januari 2020
stadsgedicht

Geïnspireerd en met een hartelijk “tot volgend jaar” verlaten het raadslid, de zorgdirecteur, de pensionado, de jongerenwerker, de ambtenaar, de kunstenaar, de huurdersvertegenwoordiger, de vakbondsman en al die anderen uit het publiek de FlevoMeer bibliotheek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *