Mijn plek in Lelystad

geplaatst in: Nieuws | 0

We waren gewaarschuwd: het was volgens het KNMI code oranje die avond. Niettemin begaf zich een klein maar dapper groepje Lelystedelingen naar de FlevoMeer bibliotheek om gedreven te vertellen over bijzondere, favoriete of karakteristieke plekken in de stad.

En zo passeerden op die stormachtige februari-avond veel bekende plekjes de revue, zoals:

 

De Oostvaardersplassen:

Er werd natuurlijk even gediscussieerd over de vraag of het wildernis of park is, en wat dat dan betekent voor de toegankelijkheid. En we stelden vast hoe bijzonder het is als je wat “grenzelozer” kijkt: verbinding met de Marker Wadden, en toch nog maar eens dat Oostvaarderswold?

 

De FlevoMeer Bibliotheek:

Kort na de opening een voorbeeld voor de rest van Nederland. Vrolijk, veel hoekjes, het buitenlicht komt overdag prachtig binnen. Kortom: een prettige plek om te zijn.

Wist u bijvoorbeeld dat die stoelen aan de buitenrand zich uitstekend lenen voor een schrijver om inspiratie op te doen. En die daarna te verwerken in romantische verhalen voor jongeren?

 

 

Het Natuurpark:

De minder wild natuurlijke, maar ook zeer gewilde, pendant van de Oostvaardersplassen. Met een grote variatie aan dieren; een fokprogramma voor wisenten bijvoorbeeld. Maar ook allerlei bijeenkomsten. en niet te vergeten (vaak tijdelijke) kunst, zoals de kruiwagens van Ninette Koning.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Zilverparkkade:

De aanwezigen waren het er over eens: niet alles wat er de laatste jaren in het centrum gebeurde is geslaagd, maar deze plek is dat zeker wel. Alleen het terras aan het water zou beter kunnen. Het zal nog wel even duren voor dat net zo veel mensen aan trekt als de skateramp.

Onze broedplaatsen:

We weten er in deze gemaakte stad nog niet zo goed raad mee. In oude steden horen ze er meer bij: oude panden, die door creatieve geesten worden “bezet” om een geheel nieuw leven te gaan leiden. De oude bioscoop (met bv Utopodium) is daar een mooi voorbeeld van. En ‘t LaPp, dat helaas moet gaan verhuizen …..

 

 

 

 

De Batavia:

Lelystad heeft veel te danken aan Willem Vos. Hij had de durf om zo’n oud VOC-schip te gaan bouwen. Het duurde lang, maar werd wel een icoon voor deze stad. En niet alleen dat. het zorgde voor werkgelegenheid, werkervaringsplekken. Het werd aanleiding of op z’n minst naamgever voor heel veel andere activiteiten: Bataviahaven, Bataviastad, en nu als nieuwste loot Batavialand. We zijn benieuwd hoe lang het schip het in het water nog uit houdt. En of die plannen gaan skagen om het uiteindelijk op het land te plaatsen. Kortom: een project dat spraakmakend blijft.

 

 

Het Smedinghuis:

“Als je mensen vraagt waar het Smedinghuis staat ben ik er van overtuigd dat vrijwel niemand je het antwoord kan geven” . Zo karakteriseerde een van de aanwezigen een van de oudste iconen van de stad. Hij kon wel eens gelijk hebben. Met afstand het grootste gebouw van de stad, met z’n bijzondere, zeker voor de tijd waarin het ontworpen werd, futuristische uitstraling. Thuisbasis van Rijkswaterstaat. Heel wat Lelystedelingen brachten hier vele werkende uren dagen, maanden, jaren, door.

En nu is het te groot. En wordt het spannend wat er in de toekomst mee gaat gebeuren. Dat het gebouw moet blijven staat voor ons als een paal boven water. (Of is dat een wat ongelukkige beeldspraak na wat er met de Waterwijzer gebeurde?)

 

De Agora:

Karakteristieker kun je een theater bijna niet bedenken. Er was enig heimwee naar de voorganger ervan, met al die verschillende functies onder dat ene dak. Maar die kon je vanuit het vliegtuig niet zien. En we wisten niet dat de lichtval voor zoveel kleuren oranje kan zorgen. Om van die veelkleurige binnenkant nog maar te zwijgen.

 

En zo zijn we weer terug waar we begonnen: code oranje, maar dan met z’n geheel eigenLelystadse betekenis.